|
Hazine ve Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı)’ndan:
GELİR VERGİSİ GENEL TEBLİĞİ
(SERİ NO: 310)
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç ve Yasal Düzenlemeler
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, 31/12/1960 tarihli
ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 21, 23/8, 23/10, 31, 40/1, 40/7, 47,
48, 68, mükerrer 80, 82, 86, 89/15, 103 ve mükerrer 121 inci maddelerinde yer
alan ve yeniden değerleme oranında artırılan maktu had ve tutarlar, basit
usule tabi mükelleflerde toplu belge düzenleme uygulaması ile 1/1/2006
tarihinden önce ihraç edilen bir kısım menkul kıymetlerden 2019 takvim
yılında elde edilen menkul sermaye iradının beyanında dikkate alınacak
indirim oranı uygulamasına ilişkin hususların açıklanmasıdır.
Yasal düzenlemeler
MADDE 2 – (1) 193 sayılı Kanunun mükerrer
121 inci maddesinde;
“…
Birinci fıkrada yer alan tutar, her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak
213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme
oranında artırılmak suretiyle uygulanır. Bu şekilde hesaplanan tutarın %5'ini
aşmayan kesirler dikkate alınmaz. Cumhurbaşkanı, birinci fıkrada yer alan
oranı ve tutarı iki katına kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye, kanuni
oran ve tutarına getirmeye; Maliye Bakanlığı, maddenin uygulanmasına ilişkin
usul ve esasları belirlemeye yetkilidir.”
hükmü yer almaktadır.
(2) 193 sayılı Kanunun mükerrer 123 üncü maddesinde;
“…
2. Bu Kanunun 19, 21, 23/8, 23/10, 31, 40/1, 40/7, 47, 48, 68, mükerrer
80, 82 ve 86 ncı maddeleri ile 89 uncu maddesinin birinci
fıkrasının (15) numaralı bendinde yer alan maktu had ve tutarlar, her yıl bir
önceki yıla ilişkin olarak Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen
yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle uygulanır. Bu şekilde
hesaplanan maktu had ve tutarların % 5'ini aşmayan kesirler dikkate alınmaz.
Cumhurbaşkanı, bu surette tespit edilen had ve tutarları % 50'sine kadar
artırmaya veya indirmeye yetkilidir.
3. Bu Kanunun 103 üncü maddesinde yer alan vergi tarifesinin gelir dilim
tutarları hakkında, bu maddenin (2) numaralı fıkrası uygulanır.”
hükmü yer almaktadır.
İKİNCİ BÖLÜM
Yeniden Değerleme Oranında Artırılan
Had ve Tutarlar
Yeniden değerleme oranında artırılan had ve tutarlar
MADDE 3 – (1) 193 sayılı Kanunun mükerrer
123 üncü maddesi hükmü uyarınca, aynı Kanunun 21, 23/8, 23/10, 31, 40/1,
40/7, 47, 48, 68, mükerrer 80, 82, 86, 89/15 ve 103 üncü maddelerinde yer
alan ve 2019 yılında uygulanan had ve tutarlar 23/12/2019 tarihli
ve 30987 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği
(Sıra No: 512) ile 2019 yılı için % 22,58 (yirmiiki virgül ellisekiz)
olarak tespit edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle
belirlenerek 2020 takvim yılında uygulanacak olan had ve tutarlar aşağıdaki
şekilde tespit edilmiştir.
(2) 2020 takvim yılında uygulanmak üzere 193 sayılı Kanunun;
a) 21 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan mesken kira gelirleri
için uygulanan istisna tutarı 6.600 TL,
b) 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (8) numaralı bendinde yer alan,
işverenlerce işyeri veya işyerinin müştemilatı dışında kalan yerlerde hizmet
erbabına yemek verilmek suretiyle sağlanan menfaatlere ilişkin istisna tutarı
23 TL,
c) 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (10) numaralı bendinde yer alan,
işverenlerce hizmet erbabının işyerine gidip gelmesi için sağlanan
menfaatlere ilişkin istisna tutarı 12 TL,
ç) 31 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan engellilik indirimi
tutarları;
- Birinci derece engelliler için 1.400 TL,
- İkinci derece engelliler için 790 TL,
- Üçüncü derece engelliler için 350 TL,
d) 40 ıncı maddesinin birinci fıkrasının;
- (1) numaralı bendinde yer alan gider olarak indirim konusu
yapılabilecek özel tüketim vergisi ve katma değer vergisinin toplam tutarı
140.000 TL,
- (7) numaralı bendinde yer alan amortisman olarak indirim
konusu yapılabilecek tutar; özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi hariç
160.000 TL, vergilerin maliyet bedeline eklendiği veya binek otomobilin
ikinci el olarak iktisap edildiği hallerde 300.000 TL,
e) 47 nci maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendinde
yer alan yıllık kira bedeli toplamı;
- Büyükşehir belediye sınırları içinde 11.000 TL,
- Diğer yerlerde 7.000 TL,
f) 48 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan hadler;
- (1) numaralı bent için 140.000 TL ve 220.000 TL,
- (2) numaralı bent için 70.000 TL,
- (3) numaralı bent için 140.000 TL,
g) 68 inci maddenin birinci fıkrasının;
- (4) numaralı bendinde yer alan amortisman olarak indirim
konusu yapılabilecek tutar; özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi hariç
160.000 TL, vergilerin maliyet bedeline eklendiği veya binek otomobilin
ikinci el olarak iktisap edildiği hallerde 300.000 TL,
- (5) numaralı bendinde yer alan gider olarak indirim konusu
yapılabilecek özel tüketim vergisi ve katma değer vergisinin toplam tutarı
140.000 TL,
ğ) Mükerrer 80 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan değer artışı
kazançlarına ilişkin istisna tutarı 18.000 TL,
h) 82 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan arızi
kazançlara ilişkin istisna tutarı 40.000 TL,
ı) 86 ncı maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin
(d) alt bendinde yer alan tevkifata ve istisnaya konu olmayan
menkul ve gayrimenkul sermaye iratlarına ilişkin beyanname verme sınırı 2.600
TL,
i) 89 uncu maddesinin birinci fıkrasının (15) numaralı bendinde yer alan
basit usule tabi mükellefler için kazanç indirimi tutarı 13.000 TL,
olarak tespit edilmiştir.
(3) 193 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan
gelir vergisine tabi gelirlerin vergilendirilmesinde esas alınan tarife, 2020
takvim yılı gelirlerinin vergilendirilmesinde esas alınmak üzere aşağıdaki
şekilde yeniden belirlenmiştir:

(4) 193 sayılı Kanunun mükerrer 121 inci maddesi hükmü uyarınca, anılan
maddenin birinci fıkrasında yer alan tutar, 1/1/2020 tarihinden
itibaren verilmesi gereken yıllık gelir ve kurumlar vergisi beyannamelerinde
uygulanmak üzere 1.400.000 TL olarak tespit edilmiştir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Basit Usulde Vergilendirme ile İlgili
Hususlar
Kar hadleri emsallerine göre düşük olarak tespit edilmiş bulunan emtia
için özel hadler
MADDE 4 – (1) Milli piyango bileti,
akaryakıt, şeker ve bunlar gibi kar hadleri emsallerine göre düşük olarak
tespit edilmiş bulunan emtia için özel hadler belirleme yetkisi 193 sayılı
Kanunun 48 inci maddesi ile Maliye Bakanlığına verilmiştir. Bu yetki
kullanılarak 2019 yılı için 31/12/2018 tarihli ve 30642 üçüncü
mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gelir Vergisi Genel Tebliği (Seri
No: 305) ile belirlenen tutarlar yeniden artırılmıştır.
(2) Buna göre, anılan maddelerin ticaretini yapanların, 2020 takvim
yılında da basit usulden yararlanabilmeleri için alış, satış veya
hasılatlarının 31/12/2019 tarihi itibarıyla aşağıda belirtilen
hadleri aşmaması gerekmektedir:

(3) Belirtilen bu malların alım satımı ile uğraşanlar hakkında, basit
usulün özel şartları bakımından yukarıdaki hadler dikkate alınmak
suretiyle, 2/5/1982 tarihli ve 17682 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Gelir Vergisi Genel Tebliği (Seri No:136)’ndeki hesaplamalar
doğrultusunda işlem yapılacaktır.
Basit usule tabi mükelleflerde gün sonunda toplu belge düzenleme
uygulaması
MADDE 5 – (1) Basit usulde vergilendirilen
mükelleflerle ilgili 6/12/1998 tarihli ve 23545 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Gelir Vergisi Genel Tebliği (Seri No:215) ile getirilen,
belge vermedikleri günlük hasılatları için gün sonunda tek bir fatura
düzenlenmesine ilişkin uygulamanın, 31/12/2020 tarihine kadar devam etmesi
Vergi Usul Kanununun mükerrer 257 nci maddesinin Bakanlığımıza
verdiği yetkiye istinaden uygun görülmüştür.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Menkul Sermaye İradının Beyanında
İndirim Oranı Uygulaması
2019 takvim yılında elde edilen bir kısım menkul sermaye iradının
beyanında dikkate alınacak indirim oranı uygulaması
MADDE 6 – (1) 193 sayılı Kanunun 76 ncı maddesinin
5281 sayılı Kanunun 44 üncü maddesiyle yürürlükten kaldırılan ikinci
fıkrasında, 193 sayılı Kanunun 75 inci maddesinin ikinci fıkrasının (5), (6),
(7), (12) ve (14) numaralı bentlerinde yer alan menkul sermaye iratlarına
(döviz cinsinden açılan hesaplara ödenen faiz ve kâr payları, dövize, altına
veya başka bir değere endeksli menkul kıymetler ile döviz cinsinden ihraç
edilen menkul kıymetlerden elde edilenler hariç) fıkrada belirtilen indirim
oranının uygulanması suretiyle bulunacak kısmın, bu iratların beyanı
sırasında indirim olarak dikkate alınacağı belirtilmişti.
(2) 193 sayılı Kanunun indirim oranı uygulamasına yönelik 76 ncı maddesinin
ikinci fıkrası 1/1/2006 tarihinden itibaren elde edilen gelirlere
uygulanmak üzere 5281 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmakla birlikte,
anılan Kanunun geçici 67 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası hükmü
gereğince 1/1/2006 tarihinden önce ihraç edilen her nevi tahvil ve Hazine
bonolarından elde edilen gelirlerin vergilendirilmesinde 31/12/2005 tarihinde
yürürlükte olan hükümler esas alınacağından, indirim oranı uygulaması bahsi
geçen menkul kıymet gelirleri için devam etmektedir.
(3) İndirim oranı; 213 sayılı Kanuna göre o yıl için tespit edilmiş olan
yeniden değerleme oranının, aynı dönemde Devlet tahvili ve Hazine bonosu
ihalelerinde oluşan bileşik ortalama faiz oranına bölünmesi suretiyle tespit
edilmekte olup, 213 sayılı Kanun hükümlerine göre 2019 yılı için tespit
edilmiş olan yeniden değerleme oranı % 22,58'dir. Bu dönemde Devlet
tahvili ve Hazine bonosu ihalelerinde oluşan bileşik ortalama faiz oranı ise
% 19,92'dir. Buna göre, 2019 yılında elde edilen bir kısım menkul sermaye
iradının beyanında uygulanacak indirim oranı (%22,58/ %19,92 =) % 113,35
olmaktadır.
Bu oranlar dikkate alındığında, 2019 yılı gelirlerine uygulanacak indirim
oranı birden büyük çıkmaktadır.
(4) Bu kapsamda, 2019 takvim yılında elde edilen menkul sermaye
iratlarından, 1/1/2006 tarihinden önce ihraç edilmiş olan ve 193
sayılı Kanunun 75 inci maddesinin ikinci fıkrasının (5) numaralı bendinde
sayılan her nevi tahvil ve Hazine bonosu faizleri ile Toplu Konut İdaresi ve
Özelleştirme İdaresince çıkarılan menkul kıymetlerden sağlanan gelirler
indirim oranının birden büyük olması dolayısıyla beyan edilmeyecektir.
(5) Dövize, altına veya başka bir değere endeksli menkul kıymetler ile
döviz cinsinden ihraç edilen menkul kıymetlerden elde edilen menkul sermaye
iratlarının ve ticari işletmelere dahil kazanç ve iratların
beyanında indirim oranı uygulanmamaktadır.
(6) 193 sayılı Kanunun geçici 67 nci maddesinin dördüncü
fıkrası uyarınca, anılan Kanunun 75 inci maddesinin ikinci fıkrasının (7),
(12) ve (14) numaralı bentlerinde yazılı menkul sermaye iratları 1/1/2006 tarihinden
itibaren nihai olarak tevkifat yoluyla vergilendirilmekte olup bu
gelirlerin beyanı ve bu gelirlere indirim oranı uygulanması söz konusu
değildir.
Yürürlük
MADDE 7 – (1) Bu Tebliğ 1/1/2020 tarihinde
yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 8 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Hazine
ve Maliye Bakanı yürütür.
|